Pracownicy znają i stosują zasady bezpiecznych relacji dorosły-dziecko, pracownik–dziecko i dziecko–dziecko ustalone w Instytucji.  Zasady stanowią Załącznik nr 2 do niniejszej Polityki.

1. Procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka:

1.1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy, z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania.
1.2. Na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:
a) popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem),
b) doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie,
c) doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).
1.3. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:
a) osoby dorosłe (pracowników, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych),
b) inne dziecko.

2. Powzięcie przez pracowników Instytucji podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka:

2.1. W przypadku powzięcia przez pracownika Instytucji podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko, rodzica/opiekuna lub osobę trzecią, pracownik ma obowiązek uruchomienia adekwatnej do sytuacji procedury interwencyjnej – Załącznik numer 3do niniejszej Polityki.
2.2. Interwencja prowadzona jest przez Zarząd Instytucji, który może wyznaczyć na stałe do tego zadania inną osobę – Inspektora ds. ochrony małoletnich. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości pracowników, dzieci i opiekunów. Interwencję w sytuacjach określonych w procedurze interwencyjnej może podjąć również kierownik obiektu.
2.3. W przypadku wyznaczenia innej osoby do prowadzenia interwencji pod pojęciem „Zarząd Instytucji” należy rozumieć osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji.
2.4. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, kierownictwo Instytucji składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji. Wzór zgłoszenia stanowi Załącznik nr 2.1 do Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
2.5. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji wskazanych w punkcie poprzedzającym.
2.6. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się Kartę interwencji, stanowiącą Załącznik Nr 2.2 do niniejszej Polityki. Kartę załącza się do rejestru interwencji prowadzonego przez Instytucję.

3. W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112 lub 997 (policja), 998 (pogotowie). Poinformowania służb dokonuje pracownik Instytucji, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu.

4. Krzywdzenie przez osobę dorosłą: rodzica/opiekuna lub osobę trzecią:

4.1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przeprowadza się rozmowę
z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami. Szczegółowe zasady postępowania określa procedura wskazana w Załączniku numer 3.1 lub 3.2 do niniejszej Polityki.
4.2. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo sporządza się zawiadomienie
o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury.
4.3. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.

5. Krzywdzenie rówieśnicze. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające na terenie Instytucji należy podjąć procedurę określoną w Załączniku numer 3 do niniejszej Polityki:

5.1. Z opiekunami dziecka poddawanego krzywdzeniu należy opracować plan zapewnienia mu bezpieczeństwa, włączając w ten plan sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia.
5.2. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych, bądź inne dzieci.
W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka.

Zasady ochrony danych osobowych oraz wizerunku dzieci:

1. Instytucja zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
2. Instytucja, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
3. Wytyczne dotyczące zasad publikacji wizerunku dziecka stanowią Załącznik nr 6 do niniejszej Polityki.
4. Personelowi Instytucji nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) na terenie obiektów Instytucji bez pisemnej zgody opiekuna dziecka.
5. W celu uzyskania zgody, o której mowa powyżej, personel Instytucji może skontaktować się  z opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do opiekuna dziecka – bez wiedzy i zgody tego opiekuna.
6. Jeżeli wizerunek dziecka stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak: zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza, zgoda opiekuna na utrwalanie wizerunku dziecka nie jest wymagana.
7. Szczegółowe zasady związane z udostępnianiem wizerunku dziecka zostały określone w Załączniku numer 6.

Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu i mediów elektronicznych:

Instytucja nie udostępnia na obiektach dostępu do Internetu, w szczególności sieci Wi-Fi. Personel pracujący z dziećmi powinien w miarę możliwości nadzorować treści, z których korzysta dziecko na telefonie, z zachowaniem szacunku i prywatności dziecka.

Monitoring Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem:

1. Zarząd Instytucji wyznacza Inspektora ds. ochrony małoletnich jako osobę odpowiedzialną za realizację Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za proponowanie zmian w Polityce.
3. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, przeprowadza wśród personelu Instytucji, raz na 12 miesięcy, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi Załącznik nr 7 do niniejszej Polityki.
4. W ankiecie personel może proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w Instytucji.
5. Osoba, o której mowa w ust. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania ankiet wypełnionych przez personel Instytucji. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu oraz proponuje zmiany i aktualizacje niniejszej Polityki, które następnie przekazuje Zarządowi Spółki.
6. Zarząd Instytucji wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza personelowi nowe brzmienie Polityki.