Początki zorganizowanej działalności kulturalnej w Łańcucie sięgają lat powojennych, kiedy głównym centrum życia artystycznego miasta był Zamek – miejsce koncertów, spektakli i spotkań znanych osobistości świata kultury i polityki. Równolegle dużą rolę odgrywało Kino „Znicz”, mieszczące się w budynku Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, pełniące także funkcję sali widowiskowej, w której działał Amatorski Teatr „Lutnia”. Wraz z szybkim rozwojem szkolnictwa w latach 60. do Łańcuta napływały rzesze młodzieży, spragnionej nie tylko edukacji, ale także kontaktu z kulturą. Odpowiedzią na te potrzeby było utworzenie w 1964 r. Powiatowego Ośrodka Instrukcyjno-Metodycznego przy Wydziale Kultury Prezydium Rady Narodowej.
Wkrótce pojawiła się idea budowy nowej instytucji kultury – domu, który łączyłby edukację artystyczną z szeroko pojętym upowszechnianiem sztuki. Budowa rozpoczęła się w 1965 r. na terenie placu gdzie wcześniej znajdował się przyzamkowy park angielski, a później plac targowy. Uroczyste otwarcie Powiatowego Domu Kultury miało miejsce 7 października 1973 r., co zapoczątkowało nowy rozdział w historii życia kulturalnego Łańcuta. Pierwszym dyrektorem instytucji był Bronisław Bieniasz (1973–1974), a następnie funkcję tę objął Jerzy Filip (1974–1975), dalej Bolesław Bemben (1975-1983), Krystyna Trojanowska (1983-1984), Zbigniew Styrnik (1984-1991), Stefania Szpunar (1991-2001), Marek Krauz (2001-2011), Andrzej Piechowski (2011-2023). Od 2024 funkcję dyrektora pełni Ilona Dusza Rzeszowska.
Lata 70. i 80. to okres dynamicznego rozwoju amatorskiego ruchu artystycznego – powstawały zespoły, kluby i koła zainteresowań, a także wydarzenia, które do dziś tworzą tożsamość kulturalną miasta. W 1975 r. w wyniku wprowadzenia nowego podziału administracyjnego kraju Powiatowy Dom Kultury przekształcony został w Miejski Dom Kultury. Odtąd nie pełni już merytorycznego nadzoru nad działającymi na terenie byłego powiatu łańcuckiego placówkami kulturalnymi. W kolejnych latach do instytucji dołączyły nowe formacje kulturalne jak np. Zespół Pieśni i Tańca „Łańcut” oraz liczne zespoły muzyczne, taneczne i grupy twórcze.
Pod koniec lat 80. MDK rozszerzył swoją działalność, zakładając filię w dzielnicy Podzwierzyniec oraz świetlicę w Domu Strażaka przy ul. 29 Listopada. W latach 90. funkcjonowało w MDK Kino „Gabinet” (otwarte w 1994 r.) oraz rozwijano ofertę edukacyjną i artystyczną. Po transformacji ustrojowej instytucja zaczęła dostosowywać swoją działalność do nowych realiów społecznych i kulturalnych.
Dnia 1 stycznia 2001 r. Miejski Dom Kultury stał się samodzielną instytucją kultury finansowaną przez Miasto Łańcut. Wprowadzono nowe formy aktywności, w tym cykle prestiżowych imprez: Łańcuckie Wieczory Muzyki, organizowane wspólnie z Łańcuckim Towarzystwem Muzycznym, oraz Spotkania Łańcuckich Ludzi Kultury przekształcone później w Galę Animatora i Sponsora Kultury, na której wręczane były wyróżnienia w postaci statuetki osobom zasłużonym dla łańcuckiej kultury. W tym czasie funkcjonowała także szkoła rysunku i malarstwa dla uzdolnionej młodzieży, rozwinęła się działalność wystawiennicza i międzynarodowe plenery malarsko-rzeźbiarskie z udziałem artystów z Polski, Węgier, Litwy, Słowacji, Ukrainy i Białorusi.
Lata 2000–2010 przyniosły kolejne innowacje. W tym czasie m.in. instruktorzy MDK tworzyli Kwartalnik Kulturalny "Animator". W MDK powstały nowe zespoły taneczne i muzyczne, rozwijały się zajęcia dla dzieci i młodzieży, a także została nawiązana współpraca z Teatrem im. Wandy Siemaszkowej i Teatrem „Maska” w Rzeszowie. Placówka była także organizatorem licznych konkursów i festiwali oraz zainicjowała takie wydarzenia cykliczne jak Przegląd Dziecięcych i Młodzieżowych Zespołów Tańca Ludowego „Garniec”, Festiwal Piosenki Dziecięcej „Moje Miasto” czy Łańcuckie Konfrontacje Fotograficzne. Do 2009 r. dzięki współpracy z Anetą Adamską MDK organizował Międzynarodowy Dzień Teatru i Łańcuckie Noce Teatralne, w których udział brały teatry alternatywne z Polski i zagranicy.
Interesującym etapem w historii MDK było wprowadzenie przez Andrzeja Piechowskiego w struktury MDK telewizji internetowej TV Łańcut, zainicjowanie działalność Podkarpackiej Agencji Turystycznej oraz powołanie do życia amatorskiej grupy teatralnej pn. “Nowa Lutnia”, która czerpie do dziś z dorobku pierwotnej “Lutni”. Dalej rozwijano współpracę z miastami partnerskimi na Ukrainie, Słowacji i Węgrzech.
W 2014 r. oddano do użytku nowoczesny budynek filii MDK w dzielnicy Podzwierzyniec, przystosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Podczas uroczystego otwarcia 29 maja 2014 r., z udziałem władz miasta i powiatu, ówczesny dyrektor Andrzej Piechowski mówił: „To kolejna inwestycja, dzięki której nasze miasto, a szczególnie dzielnica Podzwierzyniec stają się miejscem atrakcyjnym i przyjaznym mieszkańcom. Ten nowy, przestronny obiekt, bogaty wyposażeniem i pięknie usytuowany, daje mieszkańcom możliwość różnorakiego korzystania i spędzania czasu wolnego”. Tego dnia przecięto symboliczną wstęgę, obiekt został poświęcony, a mieszkańcy obejrzeli prezentację o budowie filii. W części artystycznej wystąpiły dzieci z Przedszkola nr 3 i młodzież z Publicznego Gimnazjum nr 2. Słowa „Bez kultury nie ma mowy” Świętego Jana Pawła II wielokrotnie powtarzano podczas tego wydarzenia, co odnotowała kronikach MDK, Ewa Koralewicz.
Rok 2015 był szczególny – MDK obchodził jubileusz 40-lecia Łańcuckiej Jesieni Kulturalnej. Równocześnie rozpoczęto przygotowania do modernizacji budynku głównej siedziby MDK. Dnia 12 października 2018 r. nastąpiło uroczyste otwarcie odnowionej siedziby MDK przy ul. Kościuszki 15, po przebudowie wartej niemal 17 mln zł. Wydarzenie odbyło się w obecności władz województwa, miasta, powiatu, a także działaczy kultury i mieszkańców Łańcuta. Dyrektor Andrzej Piechowski przedstawił historię MDK i plany na przyszłość, a Burmistrz Stanisław Gwizdak podkreślił znaczenie modernizacji. Uroczyste przecięcie wstęgi, oprawione występami artystów MDK – orkiestry dętej, zespołów tanecznych i wokalnych – stało się symbolicznym początkiem nowej ery instytucji.
Od 2023 r. funkcję dyrektora pełni Ilona Dusza-Rzeszowska, wprowadzając nową strategię rozwoju MDK opartą na łączeniu tradycji z nowoczesnymi formami wyrazu, innowacjach technologicznych oraz budowaniu kultury organizacyjnej odpowiadającej wyzwaniom XXI wieku. Współczesny MDK, czerpiąc z bogatej historii i dorobku, nieustannie poszerza swoją ofertę, zachowując jednocześnie szacunek dla lokalnego dziedzictwa i pasji pokoleń, które budowały jego markę.
